En eski, en yakın arkadaşımla aylardır tek bir kelime dahi konuşmamış olmam. Hayır, hiç bir engel yok hatta şuanda bile buluşup takılabiliriz. Ancak yavaş yavaş birbirimizden kopuşumuz ve hiç bir sebep olmadan aramızın soğuması çok üzücü lan. Birbirimize her manitamızla tanıştırırdık. Hatta bir keresinde daha flört dönemini yaşarlarken ben bizimkinin manitasını elinden kapmıştım. Hayır, buna bozulmayacak kadar yavşak bir arkadaşlıktı bizimkisi. 
Tabii ki hayatın gösterdiği yerlerde yeni arkadaşlıklar, yeni insanlarla olmak gerekir ancak böyle sikimsonik bir şekilde aranın açılması çok kötü. Konuşmadığımız zaman içerisinde bir sürü manita yaptım hiç biriyle tanışmadı. Tabii ki onun kaybı. Çocukken ilk biralarımızı beraber alıp içtiğimiz, ilk milli olduğumuzda en ince iğrenç detayına kadar anlattığımız bir arkadaşlığın tekrar doldurulması çok zor amk. En hassas aile durumlarım hakkında bile gelişi güzel taşak geçerdi. Dünyada böyle bir şeyin sadece benim başıma gelmediğini de biliyorum  lan. Ama üzülüyor insan ne yapalım....