bazen herkesten uzaklaşmak istiyorum ne kimseyle görüşmek ne de kimseyi aramak. içimden geldiği gibi yaşamak istiyorum.. aklıma geleni hemen yapmak gibi mesela..ama sonra trip atanlar küsenler derken kendi başıma kalamıyorum.hayır her gün herkesin halini hatrını sormak zorunda değilim ki ben. ayrıca tamamen de değil 2 3 gün sadece. bana da yazık anlasalar keşke..

eğer ki hataysa kırın zincirlerimi
kalbim alışkın nasılsa acılara
kimse sevdiğimi söylediysem
yazlnızlıkta buldum kendimi
demek ki boşunaymış bütün kelimeler
şiirler aşklar boşunaymış
tek gerçek karanlıkmış...

topraklar korkar
korkak topraklar
seyretmeliydim soğuk su satan çocukları 
daha fazla
ve daha fazla yemeliydim 
ıslık çalmamıza engel leblebi tozlarından

o zamanlar 
dünü bugünden ayırırdın sen
ağlarken bakmamı istemez
kuşlara ekmek verirdin
sonra susardın
incir çekirdeğini doldururdu kış
incir çekirdeğinde radyoaktif bir ayrılık
ayrılıklar ölümlere bağlaçtı
bağlaçların bizi bağlamadığı zamanlardı
ah o taş evler
ayva tüylerin, ayışığında yeşilin
yaklaşan sonun ayak sesiydi
aşkımız bitti

ben seni unutmadım sevgilim
her ne kadar giderken en acı sözleri söylemiş olsanda
ne kadar nefretini haykırmış olsanda başaramadım
ya ben çok güçsüzüm ya sen çok unutulmazsın
başkalarının gözlerinde senin aşkını arıyorum
bulamayacağımı anladığım da ise
başımı omuzlarımın içine daha da gömüp uzaklaşıyorum
ben seni asla unutmuyorum aşkım
birgün sormuştun ''neden ben'' diye
cevap veremedim ''neden sen''din
belki de hiçkimse gibi olmadığındadır
belki de gözlerindeki o masumiyettendir
ben hala seni beklemekteyim
dişarda yüzünü hazana vermiş,
kasvetli bir akşam üstü
camin önünde bir sigara yakmiş
seni düşünen ben
ve tek dileğim seni görmek