o zamanlar 
dünü bugünden ayırırdın sen
ağlarken bakmamı istemez
kuşlara ekmek verirdin
sonra susardın
incir çekirdeğini doldururdu kış
incir çekirdeğinde radyoaktif bir ayrılık
ayrılıklar ölümlere bağlaçtı
bağlaçların bizi bağlamadığı zamanlardı
ah o taş evler
ayva tüylerin, ayışığında yeşilin
yaklaşan sonun ayak sesiydi
aşkımız bitti