Yalnızlıktan korktuğumu fark ettim. Bütün insanlar yalnız kalmaktan korkuyor mudur acaba? Yalnızlıktan, kendi başına kalmaktan korkmak psikolojik bir sorun mu? Bana öyleymiş gibi geliyor çünkü kendimi gerçekten sorunlu hissediyorum. Küçükken eve gelen misafirler gidecekleri zaman kapının önüne geçip onları engellemeye çalışırdım. Arkadaşım da yok. Galiba Tanrım da yok. Yalnız olduğum halde yalnızlıktan korkuyorum. Yalnız olmasam niye korkayım ki zaten? Sadece kendimle olduğum halde kendimle kalmaktan korkuyorum. Kaçmak istiyorum kendimden. Kendime mecbur kalmak beni korkutan. Elimde olsa da yok olabilsem. Böyle nereye kadar yaşanır ki. Böyle yaşayınca yaşamak oluyor mu ki? Yalnızlık korkusu başka korkulara benzemiyormuş bu da benden bana bi ders olsun.